dimecres, 8 / juliol / 2009

Acabar de empezar

A los aracnofóbicos les obligan a exponerse a las arañas un cierto tiempo para tolerar el exceso de adrenalina que produce el cuerpo a causa de la fobia, hasta que se llega a un pico que nunca es sobrepasado, y la persona se da cuenta de que lo tolera relativamente bien.
Dices Tú, que la gente tiene miedo a los cambios. De tanto cambio que se ha producido en mi vida últimamente, creo que yo ya me he dado cuenta de que no han de darme miedo, (sí, como los aracnofóbicos). Cambio de universidad, de sitio de residencia, de trabajo, de estudios, de la independencia a compartir mi vida al minuto; de la responsabilidad de mis decisiones, de tomarlas pensando por dos, y además, de intentar hacerlo siempre lo mejor posible.
Y realmente, todo me gusta.

Este blog me ha servido para, de alguna manera, expresar mis sentimientos/pensamientos/rayadas durante mis dos últimos años de carrera, los que pasé en aquel precioso pisito en el centro de Palma. Esa etapa ha quedado atrás, y por ello, aunque a veces quiero, no me salen bien las palabras para escribirlas aquí, de manera que doy por cerrado este blog.

Gracias a todos los que lo habeis seguido de forma regular, y a aquellos que entrais de forma esporádica.

Hasta siempre :)

dimecres, 24 / juny / 2009

divendres, 29 / maig / 2009

Termina en 13 días mi etapa de universitaria. Y estoy asustada. Da miedo pensar que acaba lo que has estado haciendo durante 5 años, de los 18 a los 23, tratar de sacarte una carrera, vida de estudiante. Tantos recuerdos, tantas personas que han pasado por mi vida durante estos 5 años dejando su estampa en mí...
Da miedo porque una no sabe cómo será su próxima etapa, si sabrá ser feliz, si sabrá salir adelante con lo que venga. Eso es, que no se sabe del todo qué vendrá, aunque sí sepa qué camino tomar ahora.
Cambio de contexto total: Trabajar, no viviré sola, como estos dos últimos años, ni siquiera viviré en Palma, empiezo un máster y me he metido en política.
Sólo una duda: ¿Es este el camino fácil o el camino difícil?
Un miedo: Lo que no depende exclusivamente de mí.

divendres, 8 / maig / 2009

Si et va bé


No escoltis els que et diguin
que tot és negre o blanc,
fes cas dels que t'expliquin
que tot pot ser veritat.

No hi ha ningu que em sàpiga dir
quin és el millor cami,
no hi ha ningu que estigui segur.
Només tu pots decidir
si vols seguir amb mi.

Si et va bé tu i jo sense enganys,
si et va bé,no te'n vagis mai,
si et va bé seguirem endavant
tots dos,sempre canviant

dissabte, 25 / abril / 2009

Esta noche me he preparado. Sí. En el camino de vuelta a casa he comprado alcohol y un paquete de pipas tamaño familiar, para ver una película o leer a lucía etxebarria, y pasar así, en ebria soledad la noche. Sí. Últimamente mi cabeza grita más de lo que quisiera. A ver si se va de fiesta, y me deja en paz una noche, ya que yo no puedo. Perra vida... da pañuelos a quien no tiene mocos. Ah por cierto.. el otro día decidí que había decidido mi futuro.
Un día que vayais algo borrachill@s, haced la siguiente prueba: coged papel y boli, y escribid lo que se os pase por la cabeza. Escritura automática. Eso sí, tened cerca más alcohol por lo que pueda ser.

Y la canción... uhm... esa que tú no te sabías y te canté al oído, la vereda de la puerta de atrás.

dimecres, 22 / abril / 2009

Y todo es tan bonito, que siento que la felicidad es mi nuevo modo de vida. Tengo el cristal adecuado para verla. Te tengo a ti.

dimecres, 8 / abril / 2009

Revolviendo recuerdos

Él lleva en sus entrañas dibujos animados, desvanes tristes y herrados de una infancia perdida, un acertijo, un crucifijo envuelto en un misterio, dentro de un enigma y cinco estigmas como manchas de rencor.
Inventa un mundo, que se haga verdadero, no sueñes te advierte o te llevaras una nueva decepción.
Esa voz que le brota es resaca de susurros de los poetas futuros que desea frecuentar, se le acabo la paciencia, la inocencia es un fastidio o un delirio de grandeza ir en contra de la opinión general. No hay ninguna solución lo que pasa es que es mejor, una huida a tiempo o si no te llevaras una nueva decepción.

La herida secreta - Enrique Bunbury

dimarts, 24 / març / 2009

Una vez me dijeron, que la vida te compensa y por cada cosa que te quita, te da otra mejor.
De repente la rueda de mi vida ha encajado con otra a la perfección. El engranaje se ha puesto a girar, alineando el momento, las circunstancias y el lugar. Todo está en el sitio adecuado, en el momento perfecto. Y simplemente sé que esto ha de ser así, como siempre ha tenido que ser, y de ninguna otra manera podía la rueda girar. Sólo tenían que acercarnos para empezar a girar juntos, ejerciendo fuerza en la misma dirección.

B.S : Las nubes de tu pelo - Fito & Fitipaldis

dimarts, 10 / març / 2009

Finalmente, una se da cuenta de que no es tan especial ni tan espléndida como creía.
Creía, erróneamente una que, la adolescencia no le tocaría, que no sería una etapa tan traumática como le decían. Lo fué. Creía una, que eso del no tener ganas de salir no le pasaría. Pasó. Pensaba una que, eso de sentir cómo se asienta la cabeza, cómo se empieza a vivir de verdad, no le pasaría. Mentira, pasa. Y lo peor de todo esto, es que o no existe, o no encuentro la palanca de freno. Simplemente pasa. Será cierto que la vida tiene sus fases, y nadie se escapa de ellas.

dilluns, 2 / març / 2009

“No sé si es importante, pero nunca es demasiado tarde o en mi caso, demasiado pronto, para ser quien queremos ser. No hay límite de tiempo, puedes empezar cuando quieras. Puedes cambiar o seguir siendo el mismo. No hay reglas para tal cosa. Podemos hacer o echar a perder todo. Espero que hagas lo mejor, querida. Espero que veas cosas que te asombren. Espero que sientas cosas que nunca sentiste antes. Espero que conozcas gente con un punto de vista diferente. Espero que vivas una vida de la que estés orgullosa. Y si encuentras que no, espero que tengas la fuerza para empezar de nuevo”

- Benjamin Button

dissabte, 28 / febrer / 2009

This is the life.

- Soy feliz, jamás me he sentido tan bien. ¿Y tú?
- ¿Yo? Estoy de maravilla.
- ¿Hasta el punto de tocar el cielo con un dedo?
- No, así no.
- ¿Ah, no?
- Mucho más. Al menos tres metros sobre el cielo.

dissabte, 14 / febrer / 2009

Que la vida no se para

Que no hagas planes, que la vida coloca las cosas en su sitio cuando ella quiere, que ella te da algunas cartas para jugar, mientras te quita otras, que tú apáñatelas con ellas para tener un buen juego, que no importa conquién nicómo nicuando, que el por qué va separado, que tal vez tu tengas el nicomo y el nicuando y, ¡anda! que te ha repartido el conquién, que tú apáñatelas para cambiar la jugada. Que juegues. Que ganes. Que nadie pierde.


divendres, 13 / febrer / 2009

@Eivissa (II)

Sabes lo que te digo?
Que ahora mismo me das la mano y salimos los dos de este cuarto lleno de recuerdos..
Sabes lo que te digo?
Que se acabo! que nos vamos por ahi, por los bares, por las calles, a donde sea! que vamos ha encender el motor del olvido y vamos a cerrar para siempre esa caja llena de cristales que te hieren el alma.
Sabes lo que te digo?
Que se acabo! que se acabo todo esto! Que aqui tienes un colega, que aqui tienes un amigo.

dissabte, 7 / febrer / 2009

Cançó d'amor

La meva estimada jo me l´estimo tant
però només pensa amb mi, quant la tinc el davant

És bruna de cos té la pell llampant
va vestida de verd, porta un mocador blanc
un estel roig a la solapa, ella també viu lluitant
si més no em dona forces per seguir endavant.

Té el cul tan rodo té un coll tan excitant
té un suc que sempre estaria xarrupant
la prenc per la cintura, la poso horitzontal
i els meus llavis viciosos cap el mateix forat sempre van.

La meva estimada, jo me l’estimo tant
que em segueix arreu dels Països Catalans.
Me l´estimo amb força, mai ningú ha estimat tant
la meva estimada és una Voll Damm

Me l´estimo amb força, mai ningú ha estimat tant
la meva estimada és una Voll Damm

Brams - Cançó d'amor

Aquest amor sí que no falla mai!

dimecres, 4 / febrer / 2009

¿Al final qué es lo que cuenta?

Al final lo que cuenta es el trabajo y la perseverancia de uno mismo.